ΕΛΠΙΔΑ

Σε μία ώρα αυτοσυγκέντρωσης,
σε μία ώρα οίστρου,
ήρθε κι η ώρα να μιλήσω για σένα,
γλυκιά μου Ελπίδα
αδελφή  του άντρα μου
και των παιδιών μου θεία.
Που η παρουσία σου καταλυτική
μα και ακάματη ,
πλαισιώνει τη ζωή μου
με σταθερότητα και παρρησία
με χάρη και συμπάθεια.
Δε θέλω να σε χάσω,
είσαι πολύτιμη στη ζωή μου,
σου άνοιξα την καρδιά μου
από την ώρα που σε γνώρισα
και μου το ξεχρεώνεις
χωρίς τελειωμό.
Πού βρίσκεις τόση δύναμη
δυσανάλογη με το μπόι σου
να παλεύεις καταστάσεις
να δουλεύεις σα χαμάλης
και παρ’ όλα αυτά,
κάτω να μην το βάνεις.
Είσαι μικρή μα και μεγάλη,
άρωμα πολύτιμο
σε μικρό μπουκάλι.