ΕΛΠΙΔΑ

ΚΑΡΠΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

Μες το ημίφως γαληνεύω,

Ηρεμώ κι ονειρεύομαι.

Αφουγκράζομαι τα περασμένα,

Τα μελλούμενα προσδοκώ.

Με το πνεύμα της γης συμφιλιώνομαι,

Το κάνω ένα με τον ουρανό.

Πορεύομαι οριζόντια και κάθετα

Το ίδιο γλυκά, το ίδιο συνεσταλμένα.

Φτερούγες φυτρώνουν στους ώμους μου

Καθώς το ταξίδι μου φαντάζει μακρινό.

Χαρά πεζή και θεσπέσια γλύκα

Διασταυρώνονται στο διάβα μου,

Καθώς συμφιλιώνω την πραγματικότητα

Με το όραμα και την φαντασία,

Την ελπίδα για τελειότητα,

Την προσμονή για ελευθερία.

Ειν’ η αγάπη που κάρπισε μέσα μου

Γλυκείς καρπούς σαν την ουσία.