ΕΛΠΙΔΑ

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΡΟΖ

Ποτέ δεν ονειρεύτηκα ένα μεγάλο σπίτι

μα εσύ πάντα μου πρόσφερες ό,τι ήταν πιο καλό.

Αν δεν σ’ ερωτευόμουνα θά ‘μουν ένα αγρίμι

μα τώρα που σ’ αγάπησα, νιώθω να ‘χω φτερά.

Ποτέ δεν ονειρεύτηκα αμάξια, μεγαλεία

ταξίδια, βάρκες, κότερα, μέρη ονειρικά,

να όμως που με ταξίδεψες,μαζί σου πού δεν πήγα,

γνώρισα κόσμους όμορφους και ζω φανταστικά.

Είχα ό,τι χρειάστηκα , μα πάνω απ’ όλα εσένα,

αγάπησα τους φίλους σου,ανέβηκα ψηλά.

Άμα δεν σε συνάνταγα θα ήμουνα χαμένη,

τώρα μαζί βαδίζουμε σίγουρα και καλά.

Η αγάπη κάνει θαύματα,η αγάπη ημερεύει

και μάς μας εξημέρωσε, μας έκανε παιδιά,

απ΄ την αρχή ν΄ αρχίσουμε, απ΄ την αρχή να πάμε,

σε μονοπάτια άγνωστα, σε μέρη φωτεινά.

Τα ξεβαμμένα λεύκανε και τάξη στη ντουλάπα,

έβαλε τάξη στη ζωή, νόημα πήρε αυτή,

άμα δεν με αγάπαγες, τί θα γινόταν τάχα;

ποιούς δρόμους θα τραβούσαμε και ποιά επιλογή;